Yağmurluk

Yağmurluklar Çin kökenlidir. Zhou Hanedanlığı döneminde bazı insanlar yağmuru, karı, rüzgarı ve güneşi önlemek için yağmurluk yapmak için vanilya "Li Li" kullandılar. Bu yağmurluğa genellikle "Lionyi" denir. İlkbahar ve Sonbahar Dönemi civarında, eskiler muşambadan bir yağmurluk icat etmişlerdi. "Zuozhuan · Ai Gong'un Yirmi Yedi Yılı" şunu içerir: "Chen Chengzi'nin sopalardan yapılmış kıyafetleri". Du Ön Not: "Yağmurluk yap". Qing Hanedanı'ndan Duan Yujian şuna inanıyor: Günümüzün yağlı kumaş paltosu olsa da, samandan bir yağmurluk yapmak değildir. Yapılan araştırmalara göre o dönemde insanlar Tong ve Yi gibi kuru yağ bitkileriyle ilgili bir anlayışa sahipti. Yağlı bez olarak adlandırılan kumaş, kumaşa tung yağı veya Cui yağı sürülerek kurutularak yapılan bir yağmurluktur. Kuzey ve Güney Hanedanları'ndan sonra muşamba yağmurluk üretimi bir adım daha ileri gitti. İpek ve ipek üzerine işlenebildiği gibi ipek böceği kozası kağıdından da yapılabiliyordu. Sui Hanedanlığı yağmurluk yapmak için muşamba kullanmaya başladı. "Sui Hanedanlığı Kitabı" bir keresinde Sui Hanedanlığı İmparatoru Yang'ın avlanmayı ve yağmuru izlediğini, "yağ tabakasının sağına ve soluna girdiğini" gösteriyordu. Bununla birlikte, bu tür muşamba yağmurluk pahalıydı ve sıradan insanların bunu alması zordu ve yalnızca soyluların bundan keyif alması kutsanmıştı. Tang Hanedanlığı'nın yağmurluğu hindistan cevizi kıyafetleri ve şapkanın birleşiminden oluşuyordu. Tang Zhang Zhihe "Yuge" de şunları söyledi: "Yeşil hindistan cevizi kıyafetleri, yeşil hindistan cevizi kıyafetleri ve rüzgara ve çiseleyen yağmura geri dönmeye gerek yok", bu da çalışan insanların yağmurluklarla çalışma durumunu gerçekten tanımlıyordu. Yani "yeşil hindistan cevizi" ve "yeşil hindistan cevizi kıyafetleri" deniyor çünkü her ikisi de bitki yapraklarından yapılıyor. Tang Hanedanlığı döneminde ipekten yapılmış yağmurluklar vardı. Tarihte uzun bir süre boyunca, lignon ceket ve lignon şapka hala popüler yağmurluklardı, ancak toplumsal üretici güçlerin gelişmesiyle birlikte artık sazdan değil, yerini kahverengiye bıraktılar ve üretim giderek daha mükemmel hale geldi. Song ve Yuan Hanedanlarında lignon paltosu ordu askerlerinin yağmurluğuydu. Ming ve Qing Hanedanları'nda aristokratlar, "A Dream of Red Mansions" filmindeki Jia Baoyu gibi lignon şapka kovasını, yağmurlu günlerde yeşim çimlerinden sarkan "yeşim iğnesini" ve yapılan "altın asma şapkayı" da tercih ediyorlardı. ince rattan deri şeritlerinden yapılmış ve tung yağı ile fırçalanmış, bu da kızların hayranlığını uyandırdı. Lignon ceket, modern yeni plastik yağmurlukların ortaya çıkmasına kadar yağmur geçirmez giysi olarak kullanıldı ve yavaş yavaş insanların görüş alanından çıktı. Ancak bazı uzak dağlık bölgelerde bitki liflerinden oluşan lignon tabakası hala görülebilmektedir.

1747'de Fransız mühendis Francois Freno, kauçuk ağacından elde edilen lateksi, su geçirmez bir rol oynayabilen bu lateks çözeltisine kumaş ayakkabı ve paltoları daldırmak için kullandı. İngiltere'nin İskoçya kentindeki bir kauçuk fabrikasında MacIndus adında bir işçi vardı. 1823'te bir gün MacIndus çalışırken kazara kauçuk solüsyonu elbiselerine damlattı. Bulduktan sonra elleriyle hızla sildi, ancak kauçuk sıvısı giysilerin içine sızmış gibi görünüyordu, sadece silmekle kalmadı, aynı zamanda bir parça halinde boyandı. MacIndus elbiseyi atmak konusunda isteksizdi, bu yüzden işe giderken hâlâ onu giyiyordu. Çok geçmeden MacIndus, elbisenin üzerindeki kauçuk kaplamanın, çirkin ama suya dayanıklı, su geçirmez bir yapıştırıcı tabakasıyla kaplanmış gibi göründüğünü fark etti. Sadece elbisenin tamamına lastik sürdü ve sonuç, yağmuru dışarıda tutabilecek bir giysi oldu. Bu yeni elbiseyle MacIndus'un artık yağmur konusunda endişelenmesine gerek kalmadı. Yenilik kısa sürede yayıldı ve fabrikadaki meslektaşları MacIndus'un örneğini takip ederek su geçirmez bantlı yağmurluklar yaptılar. Daha sonra bantlı yağmurluğun ünü arttı ve bu özel giysi türü üzerinde de çalışan İngiliz metalurji uzmanı Parks'ın dikkatini çekti. Parks, kauçuk kaplı kıyafetlerin su geçirmez olmasına rağmen sert ve kırılgan olduğunu ve bu kıyafetlerin çirkin ve rahatsız edici olduğunu keşfetti. Parks, kıyafetlerde bazı iyileştirmeler yapmaya karar verdi. Parks, kauçuğu çözmek ve su geçirmez ürünler yapmak için karbon disülfürün solvent olarak kullanıldığı teknolojiyi 1884 yılında icat etti ve patentini aldı. Parks, bu buluşunu hızlı bir şekilde üretime uygulayıp metaya dönüştürmek için patenti Charles adında bir adama sattı. Bundan sonra büyük miktarlarda yağmurluk üretmeye başladı ve "Charles Raincoat Company" ticari adı hızla tüm dünyada popüler oldu. Ancak insanlar MacIndus'un itibarını unutmadı ve herkes yağmurluğa "MacIndus" adını verdi. O andan itibaren "yağmurluk" kelimesi İngilizce'de "mackintosh" olarak anılmaya başlandı. Yirminci yüzyıla girdikten sonra plastiklerin ve çeşitli su geçirmez kumaşların ortaya çıkışı, yağmurlukların stilini ve rengini giderek zenginleştirdi [1]. 1960'lı yıllardan sonra plastik filmden veya işlenmiş yağmurluklardan yapılan yağmurluklar oldukça popüler hale geldi [2].